Mydełko „Nadzieja” – Twoja pomoc dla bezdomnych

Mydełko „Nadzieja” – Twoja pomoc dla bezdomnych

Pomóż mądrze pomagać. Odwiedź nasz sklep i kup mydełko "Nadzieja".

Codzienność w Jadłodajni

Codzienność w Jadłodajni

  Codzienność jadłodajni przebiega pod znakiem zupy, która niestety sama z siebie nie chce...

Budujemy Kapucyński Ośrodek Pomocy

Budujemy Kapucyński Ośrodek Pomocy

Obecnie istniejąca jadłodajnia znajduje się w zabytkowych budynkach kościoła i klasztoru, w...

Duszpasterstwo bezdomnych

Duszpasterstwo bezdomnych

Gdyby sprowadzić posługę wobec osób ubogich i bezdomnych tylko do zapewnienia im codziennego,...

  • Mydełko „Nadzieja” – Twoja pomoc dla bezdomnych

    Mydełko „Nadzieja” – Twoja pomoc dla bezdomnych

  • Codzienność w Jadłodajni

    Codzienność w Jadłodajni

  • Budujemy Kapucyński Ośrodek Pomocy

    Budujemy Kapucyński Ośrodek Pomocy

  • Duszpasterstwo bezdomnych

    Duszpasterstwo bezdomnych

Ilustracja

Grupa teatralna Warszawiaki

 

Soczysta i oryginalna gwara przedwojennej Warszawy, znane i lubiane przyśpiewki a przede wszystkim dobra zabawa. To wszystko złożyło się na udane, inaugurujące czerwcowy cykl „Bezdomnych spotkanie z kulturą”. Spotkanie, którego gościem była Grupa Teatralna Warszawiaki.


Występ młodych aktorów był swego rodzaju lekcją historii dla zgromadzonej w Jadłodajni publiczności. Wielu podopiecznych Fundacji Kapucyńskiej pochodzi bowiem spoza Warszawy, a zaprezentowany repertuar doskonale obrazował życie, kulturę czy obyczaje stolicy okresu początku lat XX wieku.

Co ciekawe, wiele słów z ówczesnej mowy, wykorzystywanych jest po dzień dzisiejszy, szczególnie właśnie w światku ludzi będących na marginesie społecznym. – Można by rzecz, iż słuchali oni tekstów z autopsji. I może dlatego nie mieli większych problemów z ich odbiorem. Naszym celem było pokazanie klimatu stolicy, jaki nie tylko mogą pamiętać, ale i znać. Klimatu ulicy… – mów Matina Bocheńska, liderka GT Warszawiaki.

Okazało się, że z doborem repertuaru grupa trafiła w dziesiątkę. Owacja na stojąco i – po raz pierwszy w historii środowych spotkań – występ na bis, świadczyć mogą tylko o jednym. Jak się okazuje z występu zadowoleni byli również sami… zainteresowani.

Co ciekawe, o ile pewni byli swoich ról, tak bardziej zastanawiali się nad tym, jak przygotowany program wypadnie w… murach klasztoru. – Faktycznie jest tu inaczej. Czuć ten specyficzny klimat. Brak sceny, profesjonalnej scenografii, a za plecami… szopka. Wyzwanie było spore  – przyznaje Grzegorz Domański,  jeden z aktorów GT Warszawiacy.

Nie mniej żadne z ośmiorga członków grupy nie żałowało pojawienia się na Miodowej. – W pewnym sensie my również jesteśmy jak bezdomni. Nie związaliśmy się z żadnym ośrodkiem kultury czy teatrem. Próby w zasadzie odbywają się, gdzie się da. Występujemy w przeróżnych miejscach. Dobrze jednak czujemy się na ulicy. Ot, chociażby w takiej jednej z bram na warszawskiej Pradze. Prawdziwy folklor – kwituje M. Bocheńska.

(map)