Mydełko „Nadzieja” – Twoja pomoc dla bezdomnych

Mydełko „Nadzieja” – Twoja pomoc dla bezdomnych

Pomóż mądrze pomagać. Odwiedź nasz sklep i kup mydełko "Nadzieja".

Codzienność w Jadłodajni

Codzienność w Jadłodajni

  Codzienność jadłodajni przebiega pod znakiem zupy, która niestety sama z siebie nie chce...

Budujemy Kapucyński Ośrodek Pomocy

Budujemy Kapucyński Ośrodek Pomocy

Obecnie istniejąca jadłodajnia znajduje się w zabytkowych budynkach kościoła i klasztoru, w...

Duszpasterstwo bezdomnych

Duszpasterstwo bezdomnych

Gdyby sprowadzić posługę wobec osób ubogich i bezdomnych tylko do zapewnienia im codziennego,...

  • Mydełko „Nadzieja” – Twoja pomoc dla bezdomnych

    Mydełko „Nadzieja” – Twoja pomoc dla bezdomnych

  • Codzienność w Jadłodajni

    Codzienność w Jadłodajni

  • Budujemy Kapucyński Ośrodek Pomocy

    Budujemy Kapucyński Ośrodek Pomocy

  • Duszpasterstwo bezdomnych

    Duszpasterstwo bezdomnych

Ilustracja

Kościół o. Kapucynów

Świątynia pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego przy ulicy Miodowej została ufundowana przez króla Jana III Sobieskiego jako dowód wdzięczności za zwycięstwa nad Turkami pod Chocimiem i Wiedniem.



 
 
Tę barokową budowlę wzniesiono w latach 1683 (rok Wiktorii Wiedeńskiej) – 1692. W 1697 roku w kościele spoczęły zwłoki Sobieskiego (obecnie znajduje się tu jego serce – w 1734 roku szczątki króla oraz jego żony Marii Kazimiery, zwanej Marysieńką, pochowano w krypcie św. Leonarda na Wawelu). Zniszczony w czasie powstania warszawskiego budynek odbudowano w latach 1945-1955. Obecnie miejsce to słynie z ruchomej szopki, którą w okresie Bożego Narodzenia można oglądać w dolnym kościele.

Rocznica wiktorii wiedeńskiej

17 czerwca 1983 roku Jan Paweł II spotkał się w kościele kapucynów z przedstawicielami chłopów, robotników, studentów, inteligencji i twórców oraz z członkami Prymasowskiego Komitetu Pomocy i Prymasowskiej Rady Społecznej. Papież nie wygłaszał przemówienia, pozdrawiał osobiście zgromadzonych, modlił się przed Najświętszym Sakramentem, a potem zatrzymał się w kaplicy, w której spoczywa serce króla Sobieskiego.


Była to druga pielgrzymka Jana Pawła II do ojczyzny. Miejsce spotkania wybrano nieprzypadkowo. Obecność Ojca Świętego w kościele, który był pamiątką jednego z największych polskich zwycięstw, stanowiła znak nadziei dla Polaków przygnębionych zdławieniem „Solidarności”. Papież okazywał swoje wsparcie dla środowisk, które nie pogodziły się z narzuconym siłą status quo, a jednocześnie wskazywał, że nawet zwaśnione strony mogą ostatecznie spojrzeć na siebie bez nienawiści i urazy. Tego samego dnia na Stadionie X-lecia Ojciec Święty mówił o wiktorii wiedeńskiej: „Ta walka, to zwycięstwo nie wykopało przepaści pomiędzy narodem polskim a tureckim. Wręcz przeciwnie, wzbudziło szacunek i uznanie.
 
Wiemy, że – gdy Polska z końcem XVIII wieku zniknęła z mapy politycznej Europy – faktu dokonanego rozbiorów nie uznał nigdy rząd turecki. Na dworze otomańskim – jak mówi tradycja – przy uroczystych przyjęciach posłów zagranicznych pytano wytrwale: >>Czy poseł z Lechistanu jest obecny?<< Odpowiedź: >>Jeszcze nie<< padała tak długo, aż nadszedł rok 1918 i poseł niepodległej Polski znów zawitał do stolicy Turcji”.
 
Fot. Z. Walkowski. Teksty pochodzą z publikacji "Papieska Warszawa".

 

 Poniżej krótka historia kapucyńskiego kościoła:

 

  • Kościół wybudowany w latach 1684-1696 jako wotum za zwycięstwo pod Wiedniem. Styl barokowy. Wewnątrz znajduje się sarkofag z sercem króla Jana Sobieskiego. Znany w Warszawie ze względu na ruchomą szopkę.

 

  • W 1681 roku do Warszawy przybył kapucyn ojciec Jakub z Rawenny wraz z trzema zakonnikami. 11 lipca 1683 roku król Jan III Sobieski wystawił dyplom fundacyjny. 16 lipca w obecności królowej Marysieńki i synów królewskich osobiście położył kamień węgielny pod budowę świątyni.

 

  • Konsekracja kościoła pw. Przemienienia Pańskiego przez biskupa poznańskiego Stanisława Witwickiego odbyła się 11 listopada 1694 roku. Świątynia stanowiła wotum dziękczynne Jana III Sobieskiego za zwycięstwa odniesione pod Chocimiem i Wiedniem.

 

  • W 1864 r. w wyniku ukazu kasacyjnego zakonów klasztor kapucynów warszawskich został zamknięty, a kościół przekazany władzy diecezjalnej. W 1888 rozebrano budynki klasztorne, a w ich miejscu powstała ulica Kapucyńska. Dziesięć lat później przeprowadzono renowację świątyni i wzniesiono nowy budynek - plebanię.

 

  • W 1918 r., po odzyskaniu niepodległości, kapucyni powrócili do swej warszawskiej siedziby.

 

  • Podczas Powstania Warszawskiego w 1944 r. kościół uległ znacznym zniszczeniom. W pożarach spaliły się ołtarze (z wyjątkiem jednego), obrazy Szymona Czechowicza oraz cenne dzieła innych artystów. Po zakończeniu wojny przystąpiono do odbudowy. Już w 1945 r. zabezpieczono stropy, wywieziono gruz i oszklono okna. Położono też nowy dach. Poświęcenie kościoła odbyło się 8 września 1946 r.

 

  • W 1983 r., z racji 300-lecia Odsieczy Wiedeńskiej, papież Jan Paweł II, 17 czerwca, odwiedził świątynię kapucynów i nawiedził urnę z sercem króla Jana III.

 

  • W podziemiach świątyni od 1948 r. jest umieszczona ruchoma szopka bożonarodzeniowa.

inne źródła:
Źródło: koscioly.warszawa.pl

 

Więcej o świątyni można znaleźć pod tym linkiem: czytaj więcej